Sunday, 19 February 2012


കാത്തുനില്‍പ്പുകള്‍

എന്‍ ഓര്‍മയിലെ ബാല്യത്തില്‍ വിളിക്കാതെ വന്നു നി

എന്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ വാരിയെങ്ങോ പോയ്‌ മറഞ്ഞു.

അന്നു നീ എന്നില്‍നിന്നടര്‍ത്തിമാറ്റിയതെന്‍

സ്വപ്നങ്ങളിലേക്കുള്ള കാല്‍വയ്പ്പുകളായിരുന്നു.

ബാല്യം കഴിഞ്ഞൊരിയവ്വനത്തില്‍

നിന്‍ കലോച്ചകെള്‍ക്കുവാന്‍ കാതോര്‍ത്തു ഞാന്‍

ഇ വഴിത്താരയില്‍ കാത്തിരുന്നു.

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ എല്ലാം നിന്നിലര്‍പ്പിച്ചും

സ്വയമേ നിന്നിലലിയുവാന്‍ മാത്രമായും

നിന്‍ വരവിനായ്‌ കാത്തുനില്‍ക്കുകയാണ്‌ ഞാന്‍....,

മരണമേ നിയെന്നുമൊരു കിട്ടാമരീചികയായി

എന്‍ വിധിയില്‍ ഇന്നും വിഹരിക്കുന്നുവോ!!


വരള്‍ച്ച

വരളുവാന്‍ അറിയാതെ എങ്കിലും

സ്വയമേ വരണ്ടുണങ്ങിയ നദിപോല്‍

എന്‍ മനവും വരളുവന്‍ തുടങ്ങിയെന്നോ!!

നിന്‍ ഓര്‍മയില്‍ നിന്നും അകന്നുവെന്നോ?

നിന്‍ മിഴികള്‍തന്‍ വീക്ഷണകോണില്‍നിന്നും

ഒരു ചെറു മെഴുതിരി നാളം പോലെയിന്നെന്‍

സ്മ്രതികള്‍ തനിയെ അണഞ്ഞുവെന്നോ!!?

ചെറു കാറ്റില്‍ ഉലയുന്ന ചില്ലയില്‍

അറിയാതെ ഉഴലുന്ന ചെറു പഞ്ചരത്തില്‍

ഒരു കൊച്ചുകുയിലായ് ഞാന്‍ തേങ്ങി നിന്നു

നിന്‍ ഓര്‍മയില്‍നിന്നകന്നുനിന്നു.